Духоунасць i розум

Перафарбоўваецца свет… якiя сiлы
Духоўнасць – моц вякоў, Атлант магутны ў свеце,
Сягоння страхам i бязвер`ем апаiлi?
Хлуснёй расквецiлi, развеяў хiтры вецер…

Магчыма, каб усхамянуцца, ды прачнуцца,
Ад хмары бруду адхiлiцца чыстай хваляй.
Змыць хцiва ўсе сцяжынкi, дзе пралiў ману час,
Па-новаму зiрнуць, узвесiць ўсё на шалях.

Духоўнасць – тая сiла, што разрушыць скалы,
Засцерагае нас ад шляху на пагiбель.
Спрабуе закаваць ў кайдАны сёння Каiн,
Каб у руцэ  круцiўся розум, быццам флiгель.

У двух катлах кiпяць:заганы, дабрачыннасць…
Якi з iх першы выкiпiць, асядзе ў хмарах?
Як перад Богам за духоўнасць паручыцца?
Каб ранкам  розум наш вiтаў у светлых марах.


Рецензии