Праспала

    ПРАСПАЛА
(пераклад верша Таццяны Куцуха «Проспала»)

Звычайна ў ноч кладуся спаць.
Чакаўшы лета цэлы год,
Надумала яго спаткаць,
А сталася наадварот…
Гадзіннік. Дзень даўно пагас.
Чакаю “нуль” … Хутчэй, хутчэй!
Вясне развітвацца ўжо час,
І чэрвень дзесьці ля дзвярэй.
Павольна стрэлачка ідзе.
Ну як яе мне падагнаць?
На вугал ціха цень паўзе.
Даўно пара адпачываць.
А мне б той “нуль” не прамінуць,
Як каля ёлкі ў Новы год!
Хутчэй на лецейка зірнуць!
Ды ўсё павольней стрэлак ход…
Раптоўна дзесьці за сцяной
Зашчабятала птушаня.
Адкрыла вочы: – Божа ж мой!
А лета кажа: – Вось і я!


Рецензии