Беларускай нашай мовы...
Беларускай нашай мовы
Вытанчаны густ
Зноў мае вітаюць словы
І каліны куст,
Што заплакаў у адлігу,
Капае слязой
І як быццам піша кнігу
Кроўю і душой.
І крыві несумяшчальнасць
З той зямлёй, дзе ўзрос,
І расталая крыштальнасць,
Бо адлёг мароз,
Мне аб тым напамінае,
Што каліны куст
Мову ведае і мае
Вытанчаны густ.
10. 01. 2025 г.
Свидетельство о публикации №125011003619