Запацелi вокны, запацелi...

18+
ЗАПАЦЕЛІ ВОКНЫ, ЗАПАЦЕЛІ...
леанід ПРАНЧАК

Запацелі вокны, запацелі.
Холадна на вуліцы, па гэтым...
У сагрэтай з вечара пасцелі
Мне з табою цёпла, нібы летам.

Рыпнулі ў суседзяў чуйна дзверы,
Загудзеў з вадой няспраўны кранік...
У куце адзенне.
На таршэры
Твой прыгожы сарамлівы станік.

Шэпчуцца і лашчацца калені.
Любяць рукі выгібы фігуры.
Пацалункаў палкія імгненні,
Як прадвесце збуджанай віхуры.

На пачатку ціха і нясмела,
А затым адчайна-сутаргава,
Зазвініць напружанае цела
То рытмічна, то працяжна-млява.

Зведаю цябе і зацалую,
Кожны раз, нібыта развітанне.
Прагна і адчайна, бо краду я
У цябе пяшчоту і адхланне.

Сочыцца світанак праз гардзіны,
Цень начы спаўзае на падлогу...
Цягнуцца, як з лыжкі мёд, хвіліны,
Слодыч пераходзіць у знямогу.

Грэх грахом, а вось такі жаданы.
Смехам смех, але душы патрэба.
Растаюць журбы маёй туманы
І бліжэе ранішняе неба.

Стома разліваецца па целе.
Коўдра грэе, ласка сагравае.
Запацелі вокны, запацелі.
Што паробіш, восень наступае.

01.10.2023


Рецензии