Шар-бяда

Шар-бяда расце на сэрцы,
                авiвае мае думкi.
Як душу схаваць ад смерцi
                ў час вар`яцкi, неразумны?

У каго прасiць мне кiпець,
                каб парваць бяды грыбнiцу?
Не змагла свяцiла знiшчыць,
                закаваць свет у цямнiцы.

У каго пазычыць крылы,
                каб шацёр дабра накiнуць.
Збавiць дом вар`яцкай сiлы,
                Замянiць яе святыняй.

Адшукаць дзе зорку ў промнях,
                што адкрые зрок заблудным?
Каб убачылi Садому,
                ды спалохаў дзень iх судны.

Як знайсцi шлях да крынiцы,
               акрапiць свае карэннi?
Даць любовi ажывiцца
               у духоўным азарэннi.


Рецензии