Хор у пераходзе
Ірвалі падзямелле галасы.
Александрына ажыла ў народзе --
Ляцела песьня з хорам да вясны.
Жылі ў тых нотах магія і свята.
Спыніўся я. Спынілася і ты.
Было ў той песьні хараства багата --
Кранаў душу забытых дзён матыў.
Культура наша -- пад сталічнай плошчай
Насупраць філармоніі жыве.
Жахлівы час... А дзе ж святая прошча?
Чаму гучыць пытанне ў галаве?
Спытала ты: а як іх хор завецца? --
Тут кожны голас -- чысты свет красы...
А я адчуў настрой вясны ля сэрца --
Паглядам грэў твой стан і валасы.
02.09.2021.
Свидетельство о публикации №122091203124