Любiць паэта нялёгка
Паэта цяжка палюбіць.
Душа ў пакутлівым святле.
У думках ён штодзённасць кпіць.
Ён быццам побач, быццам не.
Паэта цяжка зразумець.
Схаваны ён паміж радкоў.
Ён – рукі ў неба – каб паспець
Адчуць свой парастак між слоў.
Ад зорак сілу ён бярэ,
Сусвету чуе галасы,
Будуе шчасце без дзвярэй.
І з Музай у пошуках красы.
Не лёгкі з ім жыццёвы шлях,
Паэта цяжка палюбіць.
Цяжар ад факту на грудзях –
Ён вечна з кімсьці мусіць быць.
Русская версия этого произведения здесь:
http://stihi.ru/2021/07/31/3343
Свидетельство о публикации №121073103364