Андрей Юрьевич Лукин. Плен серебряной оправы. Рус
Вниз глядит сквозь мрак полночный
Чуть наивный, чуть порочный,
Чуть бесстыжий глаз луны.
Он берёт резные травы
В плен серебряной оправы
И вином ночной отравы
Разбавляет наши сны.
Млеет сад в блаженстве лени:
В нём за тенью ходят тени,
В нём лежит в кустах сирени
Чёрной кошкой темнота.
Мрак кромешен, но при этом
Он наполнен лунным светом –
Так бывает южным летом
Под созвездием Креста.
В дебрях дремлющего сада
Спит усталая дриада.
Ей для счастья много ль надо –
Розы, слёзы, лепестки...
Спят во тьме цветы вербены,
Маки спят и цикламены.
И летят на свет Селены
Золотые мотыльки.
Им, бессонным, нет заботы
До полуночной дремоты,
Им бы в звёздные высоты
Мчать, над скукою паря.
И летят они, как дети,
Прямо в гибельные сети,
Растворяясь в лунном свете,
Растворяясь,
Растворя…
Палон срэбнай аправы
У гадзіну чароўную, у гадзіну вызначаны
Ўніз глядзіць скрозь цямрэчу паўночнае
Ледзь наіўнае, ледзь заганнае,
Ледзь бессаромнае вока месяца.
Ён бярэ разьбяную траву
Ў палон сваёй срэбнай аправы
І віном начной атруты
Разводзіць нашы сны.
Млее сад у асалодзе ляноты:
У ім за ценем ходзяць цені,
У ім ляжыць у кустах бэзу
Чорнай коткай цемра.
Цямрэча вечная, але пры гэтым
Напоўнена месяцовым святлом -
Так бывае паўднёвым летам
Пад сузор'ем Крыжа.
У нетрах дрымотнага саду
Спіць стомленая дрыяда.
Ёй для шчасця ці шмат трэба -
Ружы, слёзы, пялёсткі...
Спяць у цемры кветкі вербены,
Макі спяць і цыкламены.
І ляцяць на святло Селены
Залатыя матылькі.
Ім, бяссонным, няма клопату
Да паўночнай дрымоты,
Ім бы ў зорныя вышыні
Імчаць, над нудою парыць.
І ляцяць яны, як дзеткі,
Прама ў згубныя сеткі,
Раствараючыся ў месяцовым святле,
Раствараючыся,
Растворачы…
Перевод на белорусский язык Максима Троянович
Свидетельство о публикации №119101702461