У Данii
І неба амаль на зямлі
На сэрцы журботна-самотна
Як бы на растанне прышылі.
Тут дзіўна ўсё, незнаёма,
Хоць кожны заможна жыве
Маланкай пытанне:''А дома?''
Праносіцца ў галаве.
Хоць ведаю я дэталёва,
Што лепей датчане жывуць
Ды мроіцца Туча нанова,
Дзе колісь пачаўся мой пуць.
Свидетельство о публикации №118122109899