На Замкавай гары
На высоким правым беразе Чачоры,
Дзе радзiмiчы свой мацавали род,
Ноччу у вадзе палаюць зоры,
Сонца усходзiць,плавiцца заход.
Мяккаю ружоваю прахладай
Апускаецца у раку прамень...
I мiIнулых бiтвау кананады
Над гарою стынуць, нiбы цень.
Вал зямельны, роу бяздонны у цемры,
Зданi старажытных плынных вод,
I гадоу мiнулых сiвы стораж-пернiк
З Замкавай гары глядзiць на усход.
Жыве гiсторыя у мясцовых плясках,
I застыла ратуша на плошчы,нiбы зной...
З Замкавай гары туман нябачны
Засцiлае даль бясшумнай чарадой.
Родная зямля над ласкавай Чачорай,
Мацней i прыгажэй, у радасцi жывi!
Маленькi старажытны мiлы сэрцу горад
На межах трох дзяржау,на бацькавай зямлi.
Свидетельство о публикации №115120109846
Не разумею чаму аніхто не пакідае свае ўражанні ад іх прачытання.
Дзякую, за натхненне і за родную мову!
Евгений Михолап 26.08.2016 11:53 Заявить о нарушении
Людмила Мищенко 29.08.2016 20:17 Заявить о нарушении