Сама з сабой гаварыла душа
Святло церушылася, як імжа.
Траілася свет-дарога.
У голым полі рашала душа:
да д’ябла?
Сябе?
Ці Бога?
А шляхнікуды не вёў – ляжаў
пад месяцам казларогім.
Сама з сабой гаварыла душа
пра д’ябла,
сябе,
і Бога…
Свидетельство о публикации №115080509881