Сляза жывая амывае сэрца...
Не мой ты -
дакрануцца не магу.
Душа пакутуе.
І просіцца пагрэцца,
А я сумленна ад цябе бягу.
Ты ў сон прыходзіш мой
трывожнай ноччу,
Глядзіш у вочы,
за руку бярэш.
Ніколі а ні слова не прамовіш.
Пяшчотай ахінаеш
плечы мне...
Каханы!
Колькі вёсен паміж намі!
І ўсе
заліты светлымі слязамі...
Свидетельство о публикации №113081308153