14 лютага
Для некаторых асабовы ён.
Для тых людзей, хто можа марыць,
А шчасце з мiлай са сваёй...
Аднака я аб гэтым мару,
I з кожным днём усё менш i менш,
Таму што зараз зразумеў я,
Што вельмi я ўж быу дурны...
Нарэшце сёння я быў рады,
Бо накупiў усяго спаўна,
Таму забыў я на гадзiну
Пра пачуццi свае к дзяучыне...
Аднак калi пачаў я думаць,
То вельмi дрэнна стала мне,
Бо жыцць без мары вельмi цяжка
Тым больш што трэба гэта мне...
Сiжу я зараз i сумую,
Што зноў мне цяжка на душы,
I зараз маю я пытанне:
,,Да колi будзе мне дрэнна на душы?’’
14 лютага 2012 года.
Свидетельство о публикации №112050300363