Вясна
Платком пакрыуджанага снегу
Цяплей нарэшце будзе дзень
Чакаюць усе вясны набегу
А я нi як не зразумею
Чаму так цяжка днi iдуць
Чаму апошнiя завеi
Усё дзьмуць, i дзьмуць, i дзьмуць, i дзьмуць…
Чаму на небе першародным
За хмарамi не бачна зор
Чаму твой образ такi родны
У маёй душы зусiм памер
I як далей мне з гэтым жыць
Бо пройдзена ужо больш паловы
На небе птушкам лёс кружыць
Заве разбiць жыцця аковы
Вясна растопiць снег як соль
Прабьецца маладой травою
И можа смутак мой i боль
Замые талаю вадою
Свидетельство о публикации №103011200465