Вясна

Зiма схаваецца у цень
Платком пакрыуджанага снегу
Цяплей нарэшце будзе дзень
Чакаюць усе  вясны набегу

     А я нi як не зразумею
      Чаму так цяжка днi iдуць
      Чаму апошнiя завеi
       Усё дзьмуць, i дзьмуць, i дзьмуць, i дзьмуць…

Чаму на небе першародным
За хмарамi не бачна зор
Чаму твой  образ такi родны
У маёй душы зусiм памер

        I як далей мне з гэтым жыць
        Бо пройдзена ужо больш паловы
       На небе птушкам лёс кружыць
       Заве разбiць жыцця аковы

Вясна растопiць снег як соль
Прабьецца маладой травою
И можа смутак мой i боль
Замые талаю вадою


Рецензии
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.